وفایی مهابادی – غزل شماره 60
یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت
یا بیا مسلمان شو، یا مرا نصارا کن
یا به تیغ ابرویت خون بی گناهم ریز
یا از این دو لیمویت چاره ی دل ما کن
برفکن ز رخ پرده درشکن خم کاکل
زاهد صوامع را راهب کلیسا کن
ساقیا! سرت گردم التفات کن جامی
آتش درونم را یک زمان مداوا کن
تا به کی “وفایی” را خون بی گنه ریزی
گر خدا نمی دانی شرمی از مسیحا کن