مخفی بدخشی – غزل شماره 8
خانه ی ناموس
گشت مهمان من آن سرو خرامان امشب
هست ویرانه ی من رشک گلستان امشب
تحفه ای درخور او نیست مرا می شاید
بدهم گر به نثار قدمش جان امشب
بزم بی کلفت اغیار بود بهر خدا
ساقیا یک نظری سوی غریبان امشب
ساقی و باده ومعشوقه و گلگشت بهار
کی کشم منتی از روضه ی رضوان امشب
کله کج کرده وسرمست وغزلخوان آمد
تا کند خانه ناموس که ویران امشب
محو دیدار تو ای شوخ چنانم که خلد
در جگر خنجرم از جنبش مژگان امشب
شیخ ما عقل و خرد باخته خوش می آید
ساغر می به کف از مجلس رندان امشب
رفت آن شاه جهان شمع به کف جانب باغ
تا کند خانه ی پروانه چراغان امشب
قرص خورشید نهان گشت و قمر شام بخفت
مخفی از شرم رخ آن مه تابان امشب