میرزاده عشقی – ادبیات جدید و کلاسیک – ادبیات کلاسیک
غزلیات و قصاید – شماره 30
گل مولا
ای که هر خواسته ی دل، ز فلک می خواهی
آنقدر راضیئی از خود که کتک می خواهی
من به جز تنبلی این را، چه بنامم؟ که تو، هی
خفته هر روزه و روزی ز فلک می خواهی
ای که هر روزه حوالات تو در بانک خداست
به خدایی خداوند که چک می خواهی
ای که دست تو دراز است، پی آز به خلق
چه کمک کرده ای آخر؟ که کمک می خواهی
من چه باید بکنم؟ گر که تو درویشی، باش
به درک هر چه تو از هفت ترک می خواهی
نان همه از قبل نیروی بازو خواهند
نان تو از رشته و بوق و دگنک می خواهی
کلک است این همه! در بیستمین قرن برو
تازه کارا، تو چه زین کهنه کلک می خواهی؟