صائب تبریزی- غزل شماره 1553
حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده است
پردۀ خواب، سراپردۀ دولت بوده است
دامن دشت جنون را به غزالان دادند
وسعت عیش به اندازۀ وحشت بوده است
آنچه در سایۀ اقبال هما می جستیم
فرش در سایۀ دیوار قناعت بوده است
تا کشیدم ز جهان دست، فتادم به بهشت
دست کوتاه کلید در جنّت بوده است
موشکافی که کنون سرمۀ اهل نظرست
پیش ازین ناخنۀ چشم بصیرت بوده است
چشم شوری که ازان کامروایان ترسند
نمک سفرۀ ارباب قناعت بوده است
این زمان تیغ تغافل همه مخصوص من است
ورنه زین پیشتر این آب به نوبت بوده است
دل آگاه، مرا ساخت مکدّر صائب
شادی و عیش به اندازۀ غفلت بوده است